بازمانده
 
وبلاگ شخصی سید محمد انجوی نژاد


 روز شانزدهم - منبرک 9 :

ترس ؟ چگونه میشود از محبوب ترسید ؟ یقینا ترس مقامی تربیت کننده نیست . اما آدمی موجودی ست که بر اثر دو عنصر رغبت و خوف هدایت میشود . رغبت به پایان خوش شاهنامه و خوف از حوادث راه .

احتمال خطر در دنیا ما را وادار به رعایت می کند و عقل سلیم احتمال خطر آخرت را هم پیشنهاد می دهد .

این همه آیات و روایات مستند و عقابی را کجای دل کوچکم بگذارم ؟؟

اگر محبوب نبخشید ؟ اگر پرده را کنار زد ؟ اگر به حرمت دیگر آدمیان مرا به بند کشید ؟ اگر رهایم کرد ؟ اگر صدایم را نشنید ؟ و صدها اگر دیگر پیشنهادی ست که عقل برای تفکر و تامل بما میدهد .

آری برخی اوقات باید ترسید . حتی از محبوب . حتی از مهربان . مهربانان دیر بخشم می آیند ولی چون هنگام خشم رسید ، رضایتمندی شان سهل الوصول نیست .

مهربانا ، کریما ، رحیما ، محبوبا ، بنده ذلیل و کوچکت را خوف فرا گرفته و پناهی جز تو ندارد ........... یا علی

روز پانزدهم - منبرک 8 :

یا کریم .... کرامت خصوصیتی ذاتی اکتسابی ست که بر خلاف باورها ، هیچ ربطی به محبت ندارد . یعنی الزاما یک انسان با محبت ، کریم نیست و البته عکسش صادق است .

کرامت از منشا عظمت است . یعنی کریم کسی است که دارای بزرگ منشی و عظمت روحی ست . محب و محبوبان عالم چون تکیه بر محبتشان دارند در اوقات لازم برای کریم بودن کم می آورند . ماجرای عشاق وقتی در محبت ها ختم میشود در حقیقت کلا ختم میشود . برای ادامه عشق باید کرامت الزامی ست .

خدای کریم و امام کریم نه خدا و امام محبوب . اسرار کرامت را باید در بزرگواری هایی دید که بدلیل عظمت وجودی خدا و عظمت روحی امام ایجاد میشود .

در کنار محبوب نگرانی بابت خیلی چیزها و خیلی نابودی ها . اما در کنار کریم آسوده ای و آرام .

و حرف مهم آخر : باندازه ای که کریمی و عظمت داری مورد توجه کریمی و لئیمان عالم را بهره ای از هیچ کریمی نیست .

روز یازدهم - منبرک 7 :

دینا محل عبور است یعنی دنیا محل عبرت گرفتن است .

بقول امیرالمومنین ع چه دنیای پر از عبرتی داریم و چه اندکند عبرت گیرندگان !!!؟

سال هاست بر کوس عبرت گرفتن از غم ها و دردها و حتی شادی های عالم کوبیده ام و چه اندک خودم و دیگران عبرت گرفته ایم .

عکس العمل های احساسی بعد از دیدن عبرت ها ماننده آه و افسوس و اشک یا خنده و قهقهه ، بدترین نوع برخورد با عبرت هاست .

بلکه باید دید و تصمیم گرفت و تغییر کرد

اگر فقط از یک عبرت تکانی انقلابی خورده باشیم ، همین برای دنیا و آخرتمان کافیست . اما خیلی زود یادمان می رود آن احساس عمیق پس از دیدن ها .

منبر و جهاد و جهان و فیلم و قصه و سریال و ماه عسل و ماه ترشی و همه این ها وقت به هدر می دهند  . اندکند عبرت گیران ....... یا علی

روز هشتم - منبرک 6 :

یا امام رئوف . در دامنه سعه صدر که باعث همسانی بیشتر با خداست ، می رسیم به قلب و صدر و رفتاری که بعد از فراخی قلب روی میدهد .

مهرورزی با دوستان و در زمان دوستی یا در زمان نیاز و احتیاج شخصی ، از خصوصیاتی است که در همه و حتی در حیوانات بکرار دیده میشود .

خداوند در غضب و ناراحتی و قدرت ،مهر و لطف می کند - الکریم اذا قدر عفا - و انسان در مسیر تقرب باید تمرین بسیار داشته باشد که در دشمنی های دوستان مهرورزی را تکرار کند .

نکته مهم این است . در زمان خوشحالی ، دوستی ، همراهی ، آرامش و .... حتی اگر بالاترین کلمات و بیشترین احساسات را بخرج دادی  ، ابدا این را جزو فضایل و مهربانیت فرض نکن . محبت یک خصوصیت قلبی است نه رفتاری و کلماتی .

آنروز که بعد از فجیع ترین آزارهای دوستان و دشمنی ها ،حتی نتوانستی لحظه ای تلافی و آزار دیدنشان را در ذهنت متصور شوی ، انروز امید داشته باش که در پیشگاه خدا برترینی و مهربانترین . خدا این مهربانی را تلاااافی می کند بغیر حساب ..... یا علی

 

روز هفتم - منبرک 5 :

 اولین و مهمترین خصوصیت انسانی که مبنای اصلی اخلاقی زیستن است ، سعه صدر است .

سعه صدر در طی مراحلی و بمرور زمان ایجاد میشود . اولین مرحله صبر است یعنی بالا بردن قدرت تحمل . مرحله بعد صبر جمیل است یعنی رسیدن به عقلانیتی که بفمی این تحمل باعث تعالی روح انسانی شما میشود .

بعد حلم است یعنی رسیدن به شعوری که صبر را دکترینی میداند که با سیاست های عقلانی مدیریت میشود .

لذا درین مرحله ناصبری ها هم عقلانی است و غضب درین مرحله است که نه تنها مذموم نیست ، بلکه بسیار هم بجاست . غضب حیوانی دو مرحله قبل اینجا به غضب انسانی و دینی تبدیل می شود .

بعد از گذر از مرحله حلم خود بخود ظرفیت انسانی شکوفا میشود و سعه صدر شکل میگیرد .

تحمل ها بالا میرود . غضب کنترل میشود . شهوات و دنیا کوچک میشوند و عبور انسان از دنیا گواراتر .

انسان در جامعه مورد اعتماد و مشورت قرار میگیرد . رازها بر سینه اش سنگینی نمی کند . خلق از حضورش استرس ندارند و در کنارش آرامش میابند . آری . او دارد به خدا نزدیک می شود ........ یا علی

روز ششم - منبرک 4 :

 بحث درین بود که انسانیت و اخلاق فرا عبادی ست . اخلاق خود نتیجه معرفت است . یعنی خداشناسی و نزدیک کردن خود به خوی الهی و صفات خدا .

عده ای به بهانه انسانیت و اخلاق عملی زیرآب عبادت را می زنند . اینان عاقبت نه ثوابی از عبادات جمع می کنند و نه بهره ای از معرفت و انسانیت خواهند برد .

انسانیت قدم اول است نه قدم اخر . اگر در قدم اول بمانی مطمئنا بو میگیری و گنداب میشوی که انسان واقعی چون رود در حرکت است . انسانیت بدون تعالی ممکن نیست و تعالی با عبادات حاصل می شود . این تازه قدم دوم است .

گام سوم ، گامی ست به بلندای عمر .

یعنی حرکت در مسیر معرفت با تعالی دادن انسانیت + ارتقاء عبادت + افزایش معرفت نظری یعنی علم دین + انجام معرفت عملی یعنی کاربردی کردن دو گام قبلی در رفتار و ارتباطاتت با خود و خلق و خدا ..... یا علی

روز چهارم - منبرک 3 :

این گفته را زیاد شنیده ایم . نیکی چو از حد بگذرد احمق خیال بد کند .

البته گفتارها برای افراد مختلف الزاما منطبق بر حقیقت نیست . ولی اگر هم باشد برای افرادی با سطوح نزدیک صدق می کند .

پدری را در نظر بگیرید که بدلیل نیکی های عاشقانه اش ، فرزند ابله اش را بدگمان کرده تا جایی که لطف مکرر او را حق مسلم می پندارد . درصد زیادی از پدران و مادران این بلاهت کودک را بر می تابند و با صبری جمیل و رویی خوش نادیده میگیرند .

حال میرسیم به پدر عالم و ما مخلوقات بشدت ابله .

روایت قدسی : بنده من عجب معامله ای داریم با تو . خیری الیک نازل و شرک الی صاعد . خیر من هماره بسویت نازل و شر از تو بسوی من !!؟

حال گفتار بالا را با توجه به فاصله کوچکی مخلوق و بزرگی خالق اصلاح کنیم :

نیکی بزرگ از حد میگذرد و کوچک ابله گمان های بد می کند و این گمان های کوچک اصلااااااا به دید آن بزرگ نمی آید چه برسد به محاسبه او . ندا از آسمان فرود میاید :

کوچکم . خوش باش . اصلا حق با توست !!!؟؟؟ یا علی

روز سوم - منبرک 2 :

در ادامه بحث قبل ،‌اخلاق یعنی آنچه مردم در تو می بینند و روایات فراوانی درین زمینه داریم که میزان قضاوت مردم درباره تو ، در قضاوت خدا بسیار موثر است .

بنده می تواند خیلی بد باشد و مردم او را خیلی خوب بپندارند . یعنی نفاق . اما نمی تواند خیلی خوب باشد و مردم او را بسیار بد بپندارند . بقولی نفاق وارونه نداریم !

کاخ عبادت بر زمین انسانیت بنا می شود و اخلاق انسان ها را از نقطه حیوانیت به آدمیت می رساند . آن فرمایش امام صادق که فرمودند شما در قیامت آدم محشور شوید ، بقیه اش با شفاعت ما ، دلالت بر اخلاق دارد نه بر عبادات .باز هم صحبت می کنیم ....... یا علی

روز اول - منبرک 1 :

اشتباه بزرگ این ست که گمان کنیم میزان عبادات ، میزان اخلاقیات را مشخص می کند . اشتباه بزرگ تر آن ست که گمان کنیم با زیاد شدن عبادات ما ، اخلاق ما الهی تر می شود .

اتفاقا دام شیطانی در رمضان و فرصت های معنوی این ست . عبادات ما حجمش بیشتر میشود ، و شیطان احساس خوب بودن را بجای  خوب شدن می نشاند .

اخلاقیات اغلب فرا عبادی ست و عبادات اخلاقیات را حفظ کرده و تقویت می کند و زینت می بخشد . بیشتر صحبت خواهیم کرد .عبادت اخلاق نمی آورد .

شب اول رمضان است و بشدت شب زیبائی ست . گمان نکن شیطان در بندست و تو ایمنی . نفس اژدرهاست ....... یا علی

فلش کارت منبرک ها در ادامه مطلب :


 

 


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٤/۳/٢٩ توسط سید محمد انجوی نژاد