بازمانده
 
وبلاگ شخصی سید محمد انجوی نژاد

سلام . نجف هستم و خدا شاهد است بر دعاگویی من

مقام استقاله بمعنای مقامیست که بعد از مراتبی انسان را وادار به استعفا می کند .استعفا از همه چیز و بعد درخواست چشم پوشی از همه چیز !!!

امروز در حرم امام علی ع باستقاله پرداختم که بنظرم رسید مکتوبش کنم و همان جا این ها را نوشتم :

گرچه در کربلا باید سوخت و گریست و آن همه گناه و خطا را در یاد آورد و بابت عدم قبولی هر چه کرده ای نگران بود .... اما به نجف که میرسی در بارگاه قسیم النار و الجنه ، جای التجا و التماس برای بخشش و امید به کرم و فضل ست .

الهی به علی به علی به علی .... سه بار که قسم میدهی گویا عمل به حرف پیامبر ص دریای رحمت را به هیجان می آورد و تو می مانی با رویی که نمی دانی چرا و چطور اینقدر بی پروا شده و خود را در بهشت میابی و درخواست هایت به پررویی می گراید و اشک هایت دیگر بی اثر نیست . احساس پاکی می کنی و احساس بخشایش و اینجا مفاتیح را بروش استخاره می گشایی . خدایا چه می آید ؟ چقدر این بنده بشدت روسیاه و بی آبرو با پرونده ای سخیف و کثیف را قابل میدانی ؟ قرار است با چه بسوزم و بعد با چه بسازم ؟ فریب میلیارد ها انسان دور افتاده را نمی خورم و بابت این بودنم نمی بالم . گناهان بی شمار و متنوع خلق ، بار کثیف پرونده ام را توجیه نمی کند . دست بدامان مولا مفاتیح را باز کردم . چند مناجات پشت هم روزی این زیارت ست . با استقاله شروع میشود . با توبه و بعد شکر و بعد مناجات طلب حاجت به نیکویی میرسد .

حیفم آمد برای امروز و فردایم این مناجات غریب را باقیات نکنم . در ادامه مطلب بخوانیم :


منا جات استقاله

چشم پوشی

 

اَللّهُمَّ اِنَّ الرَّجاءَ لِسَعَةِ رَحْمَتِکَ اَنْطَقَنى بِاسْتِقالَتِکَ

خدایا امید به رحمت فراگیرت، مرا به درخواست چشم‏پوشى‏ ات گویا کرده،

وَالاَْمَلَ لاَِناتِکَ وَ رِفْقِکَ شَجَّعَنى عَلى طَلَبِ اَمانِکَ وَ عَفْوِکَ

و آرزوى به بردبارى و مدارا نمودنت، مرا به خواستن امان و گذشتت دلیر ساخته است،

وَلى یا رَبِّ ذُنُوبٌ قَدْ واجَهَتْها اَوْجُهُ الاِْنْتِقامِ

براى من اى پروردگارم گناهانى است، که چهره‏هاى انتقام با آنها روبرو

وَ خَطایا قَدْ لاحَظَتْها اَعْیُنُ الاِْصْطِلامِ وَاسْتَوْجَبْتُ بِها عَلى عَدْلِکَ اَلیمَ الْعَذابِ

و خطاهایى است که دیده‏ هاى ریشه‏ برکن آنها را زیر نظر گرفته، به خاطر آنها بر پایه عدالتت مستوجب عذاب دردناک شده ‏ام،

وَاسْتَحْقَقْتُ بِاجْتِراحِها مُبیرَ الْعِقابِ وَ خِفْتُ تَعْویقَها لاِِجابَتى

و به ارتکاب آنها سزاوار کیفر هلاک کننده گشته ‏ام، از به تأخیر افتادن اجابت دعایم را به خاطر گناهان،

وَ رَدَّها ایّاىَ عَنْ قَضآءِ حاجَتى بِاِبْطالِها لِطَلِبَتى

و مردود شدنم را از برآمدن حاجتم ترسیده ‏ام چه اینکه گناهان خواسته ‏ام را از بین مى ‏برند،

وَ قَطْعَها لاَِسْبابِ رَغْبَتى مِنْ اَجْلِ ما قَدْ اَنْقَضَ ظَهْرى مِنْ ثِقْلِها وَ بَهَظَنى مِنَ الاِْسْتِقْلالِ بِحَمْلِها

و اسباب رغبتم را قطع مى کنند، ازآن‏رو که از سنگینى گناهان پشتم شکسته،و از به تنهایى برداشتن بار آنها گرانبارم نموده،

ثُمَّ تَراجَعْتُ رَبِّ اِلى حِلْمِکَ عَنِ الخاطِئینَ وَ عَفْوِکَ عَنِ الْمُذْنِبینَ

سپس پروردگارا به بردبارى ‏ات از خطاکاران، و گذشتت از گنهکاران،

وَ رَحْمَتِکَ لِلْعاصینَ فَاَقْبَلْتُ بِثِقَتى مُتَوَکِّلاً عَلَیْکَ

و مهربانى ‏ات به عاصیان نظر کردم، پس با اعتمادم، و توکّلم‏ بر تو به درگاهت روى آوردم،

طارِحاً نَفْسى بَیْنَ یَدَیْکَ شاکِیاً بَثّى اِلَیْکَ

درحالى ‏که خود را به آستانت افکندم، و عذابم را به نزد تو شکایت نمودم،

سآئِلاً مالا اَسْتَوْجِبُهُ مِنْ تَفْریجِ الْهَمِّ

درخواست‏کننده ‏ام آنچه را که سزاوار آن نیستم، از گشایش اندوه،

وَلا اَسْتَحِقُّهُ مِنْ تَنْفیسِ الْغَمِّ مُسْتَقیلاً لَکَ اِیّاىَ واثِقاً مَوْلاىَ بِکَ،

و مستحق نیستم از برطرف کردن غم، چشم‏پوشى ‏ات را نسبت به خود خواستارم، به تو اى مولایم‏ مطمئنّم،

اَللّهُمَّ فَامْنُنْ عَلَىَّ بالْفَرَجِ وَ تَطَوَّلْ عَلَىَّ بِسُهُولَةِ الْمَخْرَجِ

خدایا به گشایش بر من منّت گذار، و به آسان بیرون آمدن از مشکل به من احسان فرما،

وَادْلُلْنى بِرَاْفَتِکَ عَلى سَمْتِ الْمَنْهَجِ وَ اَزْلِقْنى بِقُدْرَتِکَ عَنِ الطَّریقِ الاَْعْوَجِ

و به رأفتت مرا به سوى راه راست‏ هدایت نما، و مرا به قدرتت از راه کج دور کن،

وَ خَلِّصْنى مِنْ سِجْنِ الْکَرْبِ بِاِقالَتِکَ وَاَطْلِقْ اَسْرى بِرَحْمَتِکَ

و به گذشتت از زندان گرفتارى رهایى‏ بخش، و به رحمتت اسارتم را به آزادى تبدیل کن،

وَ طُلْ عَلَىَّ بِرِضْوانِکَ وَجُدْ عَلَىَّ بِاِحْسانِکَ وَاَقِلْنى عَثْرَتى

و به خشنودى ‏ات به من روى آور، و به احسانت بر من ببخش، و از لغزشم درگذر،

وَ فَرِّجْ کُرْبَتى وَارْحَمْ عَبْرَتى وَلاتَحْجُبْ دَعْوَتى

و اندوهم را بگشا، و به گریه‏ ام رحم کن، و دعایم را در پرده قرار مده،

وَ اشْدُد بِالاِْقالَةِ اَزْرى وَ قَوِّبِها ظَهْرى وَ اَصْلِحْ بِها اَمْرى

و کمرم را با عذرپذیرى محکم‏ ببند، و پشتم را به آن نیرومند ساز، و کارم را به آن اصلاح کن،

وَ اَطِلْ بِها عُمْرى وَارْحَمْنى یَوْمَ حَشْرى وَ وَقْتَ نَشْرى

و عمرم را طولانى کن، و در روز حشر و نشر به من‏ رحم کن،

اِنَّکَ جَوادٌ کَریمٌ غَفُورٌ رَحیمٌ(وَصَلَّ عَلی مُحَمّد والهِ).
به درستى که تو بخشنده بزرگوار، و آمرزنده مهربانى درود خدا بر محمّد و خاندانش.

 


نوشته شده در تاريخ ۱۳٩۳/٦/٢٦ توسط سید محمد انجوی نژاد